13 Θέσεις για την συνέχεια και την ανυπαρξία του μηδενός


Πιθανή μορφή του χάρτη του κόσμου του Αναξίμανδρου.
Προς εκπλήρωση της δέσμευσης που είχα αναλάβει μέσω σχολίου μου στην ανάρτηση «21 Θέσεις για την ενότητα της σκέψης..» του φίλου Ιωάννη: συνέταξα τις 13 Θέσεις για την συνέχεια και την ανυπαρξία του μηδενός. Όπως είχα πει και στο σχόλιο μου διάλεξα το 13 γιατί είμαι Παναθηναϊκός και Rock 'n' Roll. Εσχάτως θυμήθηκα ότι για εμάς τους Έλληνες υπάρχει 13ος θεός, και όχι μόνο…

  1. Το άπειρο δεν είναι δύο ξαπλωμένα πλακουτσωτά μηδενικά που συνευρίσκονται στο σύμπαν. Είναι μια τάξη μεγέθους που αποδίδεται κλασματικά με το 0 (μηδέν) στον παρονομαστή, όσο και αν οι μαθηματικοί επιμένουν ότι αυτό απαγορεύεται.
  2. Το άπειρο υπάρχει ακριβώς επειδή δεν μπορεί να υπάρξει το μηδέν ως ουσία. 
  3. Το μηδέν δεν είναι παρά μια απονενοημένη αναπαράσταση της ελεύθερης βούλησης.
  4. Ο Λόγος προκύπτει από την ενότητα του κόσμου και όχι ο κόσμος από την ύπαρξη του Λόγου.
  5. Θρυμματισμένος κόσμος δεν υφίσταται ούτε εν μέρη, ούτε εν όλω. Η σύσταση των ορίων -κατ΄ επέκταση των μερών του όλου, αποτελεί καθαρή διαδικασία των βροτών επιθυμιών.
  6. Η οικειοποίηση του κόσμου δεν συνίσταται στην σύλληψή του αλλά στην δράση.
  7. Δεν σκεφτόμαστε επειδή υπάρχουμε. Δεν υπάρχουμε για να σκεφτόμαστε. Σκεφτόμαστε για να δρούμε. Σκεφτόμαστε επειδή είμαστε αναγκασμένοι να δρούμε.
  8. Ο χρόνος είναι φυλακή μόνο για όσους αποζητούν την αιωνιότητα.
  9. Τα πάντα μπορεί να είναι μια στιγμή. Μια στιγμή ουδέποτε υπήρξε τα πάντα.
  10. Η ρωγμή δεν είναι ένα χρονικό ασυνεχές αλλά μια συνεχής φαντασίωση της υπέρβασης του δυνατού.
  11. Το εφικτό δεν είναι παρά ακόμη μια απάτη στο λεξιλόγιο της τελειότητας.
  12. Υπάρχουν μόνο άτομα και κενό.
  13. Fuzzy Logic («Ασαφής Λογική») 

Αναξίμανδρος
1. ναξίμανδρος Πραξιάδου Μιλήσιος. οτος φασκεν ρχν κα στοιχεον τ πειρον, ο διορίζων έρα δωρ λλο τι. κα τ μν μέρη μεταβάλλειν, τ δ πν μετάβλητον εναι. μέσην τε τν γν κεσθαι, κέντρου τάξιν πέχουσαν, οσαν σφαιροειδ· τήν τε σελήνην ψευδοφα, κα π λίου φωτίζεσθαι· λλ κα τν λιον οκ λάττονα τς γς, κα καθαρώτατον πρ.
Ερεν δ κα γνώμονα πρτος κα στησεν π τν σκιοθήρων ν Λακεδαίμονι, καθά φησι Φαβωρνος ν Παντοδαπ στορί, τροπάς τε κα σημερίας σημαίνοντα· κα ροσκόπια κατεσκεύασε.
2.  Κα γς κα θαλάσσης περίμετρον πρτος γραψεν, λλ κα σφαραν κατεσκεύασε.
Τν δ ρεσκόντων ατ πεποίηται κεφαλαιώδη τν κθεσιν, που περιέτυχεν κα πολλόδωρος θηναος· ς καί φησιν ατν ν τος Χρονικος τ δευτέρ τει τς πεντηκοστς γδόης λυμπιάδος τν εναι ξήκοντα τεττάρων κα μετ' λίγον τελευτσαι [κμάσαντά πη μάλιστα κατ Πολυκράτην τν Σάμου τύραννον]. τούτου φασν δοντος καταγελάσαι τ παιδάρια, τν δ μαθόντα φάναι, "βέλτιον ον μν στέον δι τ παιδάρια."
Γέγονε δ κα λλος ναξίμανδρος στορικός, κα ατς Μιλήσιος, τ άδι γεγραφώς.

Βίοι καὶ γνῶμαι τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων / Διογένης Λαέρτιος - Βιβλίο Β