Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σ΄ αγαπάω ρε πούστη


Πολιτικός = Πούστης; 

Ένας φυλακόβιος μετά από αρκετά χρόνια κράτησης απολύεται (η πιο ευχάριστη απόλυση -ακόμα κι από αυτή του φαντάρου) και όπως είναι φυσικό στην οικογένεια του η χαρά είναι διάχυτη. Αφού τον υποδέχονται "με ανοικτές αγκάλες”, κάθονται στο μεσημεριανό τραπέζι για να απολαύσουν όλοι την μαγειρική της νοικοκυράς (συζύγου του εν λόγω). Οι συζητήσεις δίνουν και παίρνουν με τον πατέρα (φυλακόβιος) όπως είναι φυσικό να επιμένει να ρωτάει για τις επιδόσεις των παιδιών στο σχολείο και για την διαγωγή τους. Όταν πια σημαίνει εσπερινός και αποχωρούν οι λοιποί συγγενείς (Παππούδες, θείοι κ. ά.), ο πατέρας παίρνει τον μεγαλύτερο γιο (έφηβος) και βγαίνουν για τσάρκα. Ενώ ο πατέρας προσπαθεί να τον ψαρέψει για τα της ερωτικής του ζωής, αυτός εκσφενδονίζει το συνταρακτικό ερώτημα:
- Μπαμπά, τι είναι πούστης;

Ο πατέρας αφού συνέρχεται γρήγορα από το αρχικό σοκ απαντάει:

- Κοίτα γιε μου είσαι αντράκι πλέον και μπορώ να σου μιλήσω ελεύθερα. Εκεί στην φυλακή όπως θα ξέρεις δεν έχουμε γυναίκες. Οπότε αργά ή γρήγορα "το κάνουμε" μεταξύ μας, προκειμένου να ικανοποιηθούμε σεξουαλικός. Όταν κάποια στιγμή μου αλλάξαν συγκρατούμενο στο κελί, συμφωνήσαμε ότι για το ποιος "θα κάθετε" στον άλλον, όταν θα είχαμε καύλες, να το ρίχνουμε στον κλήρο. Την πρώτη φορά έλαχε σε μένα ο κλήρος και έκατσα. Την δεύτερη το ίδιο. Την τρίτη φορά που έλαχε σ΄αυτόν ο κλήρος, αυτός μου είπε: Α όλα κι όλα, εγώ δεν κάθομαι. 

Ε αυτός παιδί μου είναι πούστης.

Θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑϊσμός και ο μικροαστισμός, οι τελευταίοι -ισμοί;

   Στο Athens Pride είχα να κατέβω από το 2009. Αφορμή στάθηκε το σχόλιο που ακούστηκε από τον αρχι-gay συνδικαλιστή που ανέβηκε για να κάνει μια ανακοίνωση με την κάθοδο του Τζιμάκου από την σκηνή: "καλούλης είναι μωρέ για heterosexual…" Η αλήθεια είναι βέβαια ότι είχα ξενερώσει γενικώς με την όλη φάση…..


Είμαστε όλοι λεσβίες! 

Γι΄αυτό και κατεβήκαμε όλα τα κορίτσια φέτος στο Athens Pride. Εγώ προσωπικά «το είχα μυριστεί» ότι θα ήταν καλά και επιβεβαιώθηκα. Επικράτησε μια ατμόσφαιρα χαράς και ένιωσα ότι οι άνθρωποι στο καταραμένο Ραγιαδιστάν, έστω κάποιοι άνθρωποι, ήρθαν κοντά, πέρα από προκαταλήψεις και μνησικακίες. Για το αν έχει αρχίσει να φυσάει ένας φρέσκος αέρας, ή είναι λόγω της προ-εκλογικής συγκυρίας που μας άφησαν ήσυχους οι κομισάριοι, οι ιντσρούχτορες, οι συνδικαλιστές κ. ά. "δημοκρατικές" δυνάμεις . . . "Θα δείξει". 

Προς το παρών η επικρατούσα συνθήκη είναι ότι αναγκάζεσαι πλείστες όσες φορές να πεις, αν και είμαι heterosexual υποστηρίζω τους gay, τις λεσβίες και την ελευθερία της σεξουαλικής έκφρασης. Κατ' αντιστοιχία ακούς κάποια-ον να λέει: Αν και δεν υποστηρίζω την Παπαρήγα, θεωρώ ότι στο τάδε ή στο δείνα ζήτημα έχει σωστή θέση το ΚΚΕ. Αυτή η συνεχής αγωνία να πετάξουμε από πάνω μας την υποψία προκατάληψης, "κομματικής" ένταξης ή κάποιας "σημαίας", μας δείχνει πόσο μακριά είμαστε από το να ξεκινάμε με θετική προαίρεση προς τον ομιλούντα. Η μνησικακία και η μισαλλοδοξία είναι οι "Αρετές" της καθημερινότητας του Ραγιαδιστάν.  

Πιο πολύ από την δεξιά "ιδεολογία" και τα Φασιστικά μορφώματα, είναι ο Μανιχαϊσμός της Αριστεράς που θρέφει τα πάθη και τη μικροαστική υποκρισία. Η Αριστερά προτιμάει να ορισθεί περισσότερο από τους εχθρούς της παρά από την πολιτική της αυτονομία και τις θέσεις της. Οι φασίστες μας χαστουκίζουν, το κατεστημένο μας διαβάλλει, τα καθεστωτικά mass media μας προβοκάρουν και οι Δεξιοί μας βρίζουν…. Άρα εμείς είμαστε οι "καλοί", αφού οι άλλοι είναι οι "κακοί". Πιο πολύ από τον "αποκεκαλυμένο" φασισμό των "Κασιδιάρηδων" που είναι συμμορίτικος και ερασιτεχνικός (-παρ΄ότι παράγει μαχαιρωμένους και μώλωπες), επικίνδυνος είναι ο φασισμός στις καρδιές και στα μυαλά των μικροαστών. Ο μαγαζάτορας "κλείνει το μάτι" στον χρυσαυγίτη "που καθαρίζει την γειτονιά από τα μιάσματα και εκδηλώνει την "ευαισθησία του" με άνεση συμμετέχοντας σε "ανθρωπιστικές" εκδηλώσεις του γούστου του και της "ιδεολογίας" του. 

Πόσο κρετίνος και κάφρος είναι ο Ελληναράς γονιός στα "αρβανιτοχώρια"; . . . 
Σέρνει το παιδί του σε μια "πολιτική" εκδήλωση και πορεία διαμαρτηρίας που τα zobi φωνάζουν: 

Δώσε Ηλία Ξύλο Στην Λεσβία!


Πόσο ηλίθιοι και αστοιχείωτοι  είναι; .... Ο αριστερός ή αναρχικός νεανίας και η κουστωδία των  καθοδηγητών που κατεβαίνει στον "Άγιο Παντελεήμονα", με την επιμελώς ατημέλητη άνεση και εμφάνιση..... Όταν στην ερώτηση της λαϊκής τάξης τι θα γίνει με τους παράνομους μετανάστες και την εγκληματικότητα, απαντάς με χαρακτηρισμούς είσαι ρατσιστής και Φασίστας. Με συνθήματα απροσμέτρητης ρηχότητας, «όλοι οι μετανάστες αδέρφια μας (ή φίλοι μας)» και με αβασάνιστους χαρακτηρισμούς, δεν μπορεί να προσδοκάς να δημιουργήσεις Δημοκρατικό Μέτωπο. Ακόμη και το Αριστερό Μέτωπο που τσαμπουνάει ο Αλέξης και οι "φωστήρες" του αυλόγυρου θέλει λαό, πολύ λαό. Δεν έχει εφευρεθεί ακόμη μέτωπο που να το απαρτίζουν οι περιώνυμες elite, ακόμα και αν συμπεριλάβουν κάποια πρόβατα ποικίλων αποχρώσεων.  
Θα κλείσω, προς το παρών, με χρήση της λέξης πούστης, «με την καλή την έννοια…. πάντα»,

Απευθυνόμενος στην Αριστερά θα της πω:

Σ΄αγαπάω ρε πούστη μου, αλλά για πόσο ακόμα θα τον "παίζεις";

Δημοφιλείς αναρτήσεις / 30 ημέρες

Της φιλελεύθερης…. το κάγκελο

Δήμου, τέλος! αναφώνησε ο Τηλέμαχος Χορμοβίτης, νομίζοντας ότι έτσι ξεμπερδεύει με τον γκουρού του ελληνικού φιλελευθερισμού (όπως τον αποκαλεί ο ίδιος). Αφορμή για το διάγγελμα-απόφαση του Χορμοβίτη, όπως το αιτιολογεί με την ανάρτησή του στο «ΜπλεΜήλο», στάθηκε το άρθρο του Νίκου  Δήμου στην Lifo «Πού είσαι, Κεμάλ;». Τα πραγματικά αίτια της ρήξης στο εγχώριο φιλελεύθερο μπουρδέλο, ίσως να μην τα μάθουμε ποτέ, εξαιτίας του γεγονότος ότι οι φιλελεύθερες πουτάνες «κρατάνε χαρακτήρα», χρόνια τώρα…. Όμως τα απανωτά «συντροφικά μαχαιρώματα» στο εν λόγω "χώρο", που τείνουν να πάρουν μορφή χιονοστιβάδας, προμηνύουν ότι μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα επικό ξεκατίνιασμα που θα εκθέσει ανεπανόρθωτα, τον ήδη εκτεθειμένο, στην γλαφυρή ηλιθιότητα…."χώρο". Η ημιμαθής Κα Βίβιαν Ευθυμιοπούλου σε συζήτηση στο twitter της «και όχι αφοριστικά» όπως ισχυρίζεται, αποκάλεσε τον Δήμου «"ανόητο γέρο"»…. «Αυτό τον θεωρώ. Ανόητο και πολιτικά ημιμαθή που φέρει μεγάλο μέρος ευθύνης γ…

Προσοχή! Η εξουσία έχει πολλά πλοκάμια.

Φίλε συμπολίτη, η κατάσταση είναι κρίσιμη! Αυτό είναι πλέον εμφανές και στον τελευταίο αργόσχολο ή και άσχετο σ΄ αυτή την χώρα (αν υπάρχουν ακόμα τέτοιοι). 
Η εξουσία διαχρονικά, ειδικότερα δε στον καιρό της θεαματικής κοινωνίας, την βρώμικη δουλειά δεν την αναθέτει στους MEGAλους ρουφιάνους αλλά στα πρακτοράκια που διασπείρει σε χώρους πολιτικούς και επικοινωνιακούς που έχουν την έξωθεν καλή ("επαναστατική") μαρτυρία. Ένας από αυτούς τους χώρους, που απασχολεί ενίοτε την θεαματική βιομηχανία, και κυρίως όταν οι ανάγκες κινητοποίησης των εξαρτημένων αντανακλαστικών του ήδη κατατρομοκρατημένου μικροαστού το απαιτούν, είναι το indymedia.

Επιτέλους! Άντε γαμήσου μικροαστέ

Ο τίτλος της ανάρτησης δεν προέκυψε από κάποια αγανάκτηση, ούτε αποτελεί κατάρα. Είναι μια ευχή προς όλους τους αγαμήτου, απάρτου και ανοργάσμου γωνία προκειμένου να δουν επιτέλους χαρά στα σκέλια τους. 
Ένας βούβαλος με το γιο του ξεκουράζονται στην πλαγιά ενός λόφου. Στους πρόποδες πολλές βουβάλες βόσκουν αμέριμνες. Το βουβαλάκι γυρίζει προς το πατέρα του και του λέει:
Βουβαλάκι: Μπαμπά, εκεί κάτω έχει θηλυκά κάθε ηλικίας. Βούβαλος: Ε και … Τι θέλεις να πεις; Λέγε …  Βουβαλάκι: Πάμε γρήγορα, να γαμήσουμε.  Βούβαλος: Μην βιάζεσαι γιε μου θα πάμε σιγά-σιγά για να τις γαμήσουμε όλες.