Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η μπάλα είναι στρογγυλή . . . . .


Panathinaikos vs Olympiacos, Apostolos Nikolaidis Stadium, 22 May 1983

Εμπνεόμενος από τις επερχόμενες "συγκρούσεις", που θα λάβουν χώρα στις αθλητικές αρένες και μάλιστα σε επίπεδο κορυφής, παρουσιάζω ένα φανταστικό αλλά διόλου απίθανο σενάριο, που εγείρει "δογματικά προβλήματα" δυσθεώρητου μεγέθους!
[... Κατά την διεξαγωγή του κλασικού derby των "αιωνίων", στο γήπεδο που χτίστηκε στα συντρίμμια του σταδίου που έφερε το όνομα του ήρωα της Ελληνικής επανάστασης, έχουμε υπερβεί την κανονική διάρκεια του δευτέρου ημιχρόνου και παίζονται οι καθυστερήσεις. Κάποιοι οπαδοί της γηπεδούχου ομάδας, έχοντας "ξενερώσει" κατά το κοινώς λεγόμενο από το θέαμα, ενώ σταυροκοπιούνται που απέφυγαν τα χειρότερα, φωνάζουν εν χορό προς τον ρέφερι, σφύρα-σφύρα (σφύρα την λήξη). Ο ρέφερι φυσικά παγερά αδιάφορος κάνει την “δουλειά του”, λοξοκοιτάζοντας το χρονόμετρο του. Οι γιγαντοοθόνες του γηπέδου αναγράφουν, 0-0. Είναι γνωστό τις πάσι, ότι μερικές φορές “όσα φέρνει το λεπτό δεν τα φέρνει η ώρα”, και δυστυχώς ή ευτυχώς, αναλόγως σε ποια εξέδρα κάθεται κανείς, το λεπτό που “γράφει ιστορία” έφτασε. Το αμυντικό χαφ, της ομάδας της έδρας, προσπαθεί να ξαπλώσει το Δέκα το καλό, της “φιλοξενούμενης” ομάδας, στο μαλακό χορτάρι. Η προσπάθεια του αμυντικού χαφ, γνωστού “τσουρουκά” και θιασώτη της θεωρίας - περνάει ο παίκτης ή η μπάλα ποτέ και τα δύο μαζί, “στέφεται” από παταγώδη αποτυχία. Ο ρέφερι κάνει την χαρακτηριστική κίνηση των παρατεταμένων εμπρός σε παραλληλία χεριών (αφήνει το πλεονέκτημα), που γίνεται αντιληπτή από όλους. Το Δέκα το καλό, εξοφλεί μέρος του ποσού που δαπανήθηκε για την πολύκροτη μεταγραφή του, με μια μακρινή διαγώνια μπαλιά που κατευθύνεται στην οπισθοφυλακή “του εχθρού”. Το σέντερ-φορ, της “φιλοξενούμενης” ομάδας, κινούμενο “νομίμως” προς την αντίπαλη περιοχή αφού καλύπτεται από την γραμμή των αμυντικών (δηλ. δεν είναι οφσάιντ), θα παραλάβει την “συστημένη” μπαλιά, ευρισκόμενος στον “κενό χώρο”. Το “ιστορικό τετ-α-τετ” θέτει τα δύο πρόσωπα, τον επιθετικό της φιλοξενούμενης ομάδας, και τον τερματοφύλακα (πορτιέρο) της ομάδας που παίζει στην έδρα της, στο επίκεντρο. Ας “παγώσουμε” για λίγο την κινηματογραφική εικόνα των εντός του αγωνιστικού χώρου δρώμενων. Συγνώμη για την διακοπή. Οι διαφημίσεις είναι καμιά φορά το καλύτερο μέρος του προγράματος. Έχετε “πίστη” στον “δημιουργό” σκηνοθέτη. Η προσωρινή εγκατάλειψη του “στίβου μάχης” γίνεται για χάρη της σεβαστής τάξης των οπαδών. Τους είχαμε ξεχάσει αυτούς! Οι εξέδρες "πάλλονται" από πάθος. Τα ψυχόρμητα διαφορίζονται ανάλογα με την φυλή στην οποία ανήκει ο καθένας. Το "ΘΡΥΛΕ θεέ μου Ολυμπιακέ μου" και το "ΠΑΟ θρησκεία θύρα 13" "πάνε περίπατο". Τώρα ο "Μεγαλοδύναμος" είναι ένας για όλους. Σ΄ αυτόν προσεύχονται, αυτόν εκλιπαρούν. Οι προσευχές όμως ζητούν διαφορετική έκβαση της “φάσης” του αγώνα..... ].
 

Σου επιτρέπω αναγνώστη, ως “μικρός θεός”, να διαλέξεις “φανέλα”, αν δεν έχεις διαλέξει ήδη, και να “γράψεις” εσύ το “ποδοσφαιρικό φινάλε”, που θα στείλεις με courier στην “Αθλητική Κυριακή”. Ούτως ή άλλως κάποια οπαδοί σαν ένα σώμα και μια ψυχή, θα αναφωνήσουν ή θα σιγοψιθυρίσουν: Υπάρχει Θεός ! Βεβαίως και για κάποιους από τους “ηττημένους” υπάρχει Θεός! Αλίμονο ! Μια πρόσκαιρη αστοχία δεν θα κλονίσει την πίστη τους.
Οι προσευχές της “πλέμπας” δια “πάσα νόσο και πάσα μαλακία”, διευκολύνονται, από την “Πολυεθνική” του χριστιανισμού και τα ανά τον κόσμο “παραρτήματα” της. Οι “εταιρείες του Θεού” παραγούν με εκτατικούς ρυθμούς “Αγίους” και Παναγίες (Μαριάμ) που συνοδεύονται από εφάνταστους επιθετικούς προσδιορισμούς. Ο Χριστιανισμός κατέχει πλέον την "μαγική" ιδιότητα, να ανταγωνίζεται το διαδεδομένο αναψυκτικό τύπου Colla: Πάει με όλα! Ποτέ άλλοτε καμιά “εταιρεία” δεν κατάφερε, να έχει ένα τόσο βαρύ “Brand Name” και ένα προϊόν που να απευθύνεται σε τόσο μεγάλο “Target group”. Οφείλω να παραδεχθώ χάριν της αληθείας, ότι άπαντες - από τους αρχιερείς ως τον φτωχο-διάβολο που ενδύεται το ράσο, έθεσαν εαυτούς στην υπηρεσία ενός τόσο μεγαλεπήβολου σχεδίου, προκειμένου τόσο η “εταιρεία” όσο και το “target group” να αναπτύσσονται διαρκώς. Τα αποτελέσματα τους έχουν δικαιώσει προ πολού. 
   Κανένας από τις μυριάδες των πιστών που απευθύνονται με κάποιο αίτημα στους αγίους δεν τους έχει ποτέ ζητήσει να τον απαλλάξουν από τη βλακεία του και να τον μεταμορφώσουν σε έξυπνο. "Ėloge de la folie" - ĖRASME
Το Θεάρεστο "μαγαζί γωνία", εξαπλώνεται με την δυναμική που υποβάλει η προέλευσή του. Μερικά "προβληματάκια", που προκαλούνται από τους επιμέρους ανταγωνισμούς των διαφόρων παραρτημάτων, καθώς και την επιδίωξη για πλούτο και οφίτσια από τους ταγούς, τα λύνει κατά το δοκούν η "Θεία Οικονομία". 

Η δημοσίευση (post)
 

Δημοφιλείς αναρτήσεις / 30 ημέρες

Της φιλελεύθερης…. το κάγκελο

Δήμου, τέλος! αναφώνησε ο Τηλέμαχος Χορμοβίτης, νομίζοντας ότι έτσι ξεμπερδεύει με τον γκουρού του ελληνικού φιλελευθερισμού (όπως τον αποκαλεί ο ίδιος). Αφορμή για το διάγγελμα-απόφαση του Χορμοβίτη, όπως το αιτιολογεί με την ανάρτησή του στο «ΜπλεΜήλο», στάθηκε το άρθρο του Νίκου  Δήμου στην Lifo «Πού είσαι, Κεμάλ;». Τα πραγματικά αίτια της ρήξης στο εγχώριο φιλελεύθερο μπουρδέλο, ίσως να μην τα μάθουμε ποτέ, εξαιτίας του γεγονότος ότι οι φιλελεύθερες πουτάνες «κρατάνε χαρακτήρα», χρόνια τώρα…. Όμως τα απανωτά «συντροφικά μαχαιρώματα» στο εν λόγω "χώρο", που τείνουν να πάρουν μορφή χιονοστιβάδας, προμηνύουν ότι μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα επικό ξεκατίνιασμα που θα εκθέσει ανεπανόρθωτα, τον ήδη εκτεθειμένο, στην γλαφυρή ηλιθιότητα…."χώρο". Η ημιμαθής Κα Βίβιαν Ευθυμιοπούλου σε συζήτηση στο twitter της «και όχι αφοριστικά» όπως ισχυρίζεται, αποκάλεσε τον Δήμου «"ανόητο γέρο"»…. «Αυτό τον θεωρώ. Ανόητο και πολιτικά ημιμαθή που φέρει μεγάλο μέρος ευθύνης γ…

Προσοχή! Η εξουσία έχει πολλά πλοκάμια.

Φίλε συμπολίτη, η κατάσταση είναι κρίσιμη! Αυτό είναι πλέον εμφανές και στον τελευταίο αργόσχολο ή και άσχετο σ΄ αυτή την χώρα (αν υπάρχουν ακόμα τέτοιοι). 
Η εξουσία διαχρονικά, ειδικότερα δε στον καιρό της θεαματικής κοινωνίας, την βρώμικη δουλειά δεν την αναθέτει στους MEGAλους ρουφιάνους αλλά στα πρακτοράκια που διασπείρει σε χώρους πολιτικούς και επικοινωνιακούς που έχουν την έξωθεν καλή ("επαναστατική") μαρτυρία. Ένας από αυτούς τους χώρους, που απασχολεί ενίοτε την θεαματική βιομηχανία, και κυρίως όταν οι ανάγκες κινητοποίησης των εξαρτημένων αντανακλαστικών του ήδη κατατρομοκρατημένου μικροαστού το απαιτούν, είναι το indymedia.

Επιτέλους! Άντε γαμήσου μικροαστέ

Ο τίτλος της ανάρτησης δεν προέκυψε από κάποια αγανάκτηση, ούτε αποτελεί κατάρα. Είναι μια ευχή προς όλους τους αγαμήτου, απάρτου και ανοργάσμου γωνία προκειμένου να δουν επιτέλους χαρά στα σκέλια τους. 
Ένας βούβαλος με το γιο του ξεκουράζονται στην πλαγιά ενός λόφου. Στους πρόποδες πολλές βουβάλες βόσκουν αμέριμνες. Το βουβαλάκι γυρίζει προς το πατέρα του και του λέει:
Βουβαλάκι: Μπαμπά, εκεί κάτω έχει θηλυκά κάθε ηλικίας. Βούβαλος: Ε και … Τι θέλεις να πεις; Λέγε …  Βουβαλάκι: Πάμε γρήγορα, να γαμήσουμε.  Βούβαλος: Μην βιάζεσαι γιε μου θα πάμε σιγά-σιγά για να τις γαμήσουμε όλες.